Saturday, December 18, 2021

Clearing Up - Το ξεκαθάρισμα

The greek text is just after the english one.  You can share my small stories if you just mention my name and the url of this site. - Το ελληνικό κείμενο είναι αμέσως μετά το αγγλικό.  Μπορείς να κοινοποιήσεις τις μικρές μου ιστορίες αρκεί να αναφέρεις το όνομά μου και την ηλεκτρονική διεύθυνση αυτής της ιστοσελίδας.

==================================================================

He was sitting in the old wooden chair lost in thoughts. He leaned back looking at the shadows created by the dim light of the lamp on the ceiling. On the right an old single bed with dirty sheets was stuck in the corner of the frayed wall. It was still day, but the sunlight was only stealthily penetrating the half-closed wooden shutters, which were irritating and boring, beating with every gust of wind.

The man unintentionally smoked a deep puff. The ashes fell on the plaid shirt and he shook it mechanically. He left the cigarette in the full metal ashtray and took the contraption in his hands. He was small but his black barrel could do the job and that was what mattered. A grimace of smirk flew past his face to disappear at the sound of hurried steps on the stairs.

The door opened wide and Johnny appeared. His rush reminded the man of his youth, when he too was passionated before settling down over the years in his own personal mud.

- "Stop the games, Milto! I trusted you and you set it up for me. I was okay with you."

- "You easily draw conclusions, Johnny, and that's not good at this job."

- "Do you deny that you took my share of the business?"

- "If you can not distinguish the friend from the enemy you will not last long ..."

- "Are you threatening me?"

- "I warn you ... Babis betrayed both of us. If I had the money would I still be here for the cops to get me?"

A silence that lasted a few heartbeats spread between them. Miltos broke it, proposing the revolver to Johnny.

- "Take it, I'm not afraid because I have nothing to hide ..."

Johnny was stunned, looking at the gun and then at the man who looked very old in the semi-darkness. He left mechanically as if another force was directing his steps, which were slowly lost as vague memories.

Miltos lit a new cigarette from the old one. He knew he had sent him inside the wolf's mouth. "Whatever happens, I will have one enemy less," he thought, and burst out laughing uncontrollably.

The bullet slipped straight into the heart. Surprised, he jumped as if to face it. The body thrashed about trying to absorb what had happened and the cigarette was thrown from the hand, made a curve among the suspended particles of dust and fell in front of Johnny's feet, who extinguished it with the toe of the shoe.

- "It was not my first job and you are not the first bastard I kill, "dude"!" whispered to the body with the rolled eyes that was lying flat on the ragged chair.

---------------------------------------------------------------------------------------------

Καθόταν στην παλιά ξύλινη καρέκλα χαμένος στις σκέψεις του.  Έγειρε προς τα πίσω κοιτάζοντας τις σκιές που δημιουργούσε το αχνό φως της λάμπας στο ταβάνι.  Στα δεξιά ένα παλιό μονό κρεβάτι με βρώμικα σεντόνια ήταν κολλημένο στη γωνία του ξεφτισμένου τοίχου.  Ήταν ακόμα μέρα αλλά το φως του ήλιου κλεφτά μόνο διαπερνούσε τα μισόκλειστα ξύλινα παντζούρια, που εκνευριστικά και βαριεστημένα χτυπούσαν με κάθε φύσημα του ανέμου.

Ο άντρας τράβηξε ασυναίσθητα μια βαθιά ρουφηξιά.  Η στάχτη έπεσε στο καρό πουκάμισο και την τίναξε μηχανικά.  Άφησε το τσιγάρο στο γεμάτο μεταλλικό τασάκι και πήρε στα χέρια του το μαραφέτι.  Ήταν μικρό αλλά η μαύρη του κάννη μπορούσε να κάνει τη δουλειά και αυτό είχε σημασία.  Μια γκριμάτσα χαμόγελου πέρασε φευγαλέα από το πρόσωπό του για να χαθεί στον ήχο των βιαστικών βημάτων στην σκάλα.

Η πόρτα άνοιξε διάπλατα και φάνηκε ο Τζόνι.  Το μένος του θύμισε στον άντρα τα νιάτα του, όταν παθιαζόταν κι αυτός πριν κατασταλάξει με τα χρόνια στο δικό του προσωπικό βούρκο.

- Τέρμα τα παιχνίδια, Μίλτο!  Σ' εμπιστεύτηκα και μου την έστησες.  Εγώ ήμουν εντάξει μαζί σου.

- Εύκολα βγάζεις συμπεράσματα, Τζόνι, και αυτό δεν είναι καλό σ' αυτή τη δουλειά.

- Αρνείσαι ότι πήρες και το δικό μου μερτικό από τη μπίζνα;

- Αν δε μπορείς να ξεχωρίσεις τον φίλο απ' τον εχθρό δε θα κρατήσεις πολύ...

- Με απειλείς;

- Σε προειδοποιώ...  Ο Μπάμπης πρόδωσε και τους δυό μας.  Αν είχα τα λεφτά θα ήμουν ακόμα εδώ να με τσακώσουν οι μπάτσοι;

Μια σιωπή που κράτησε μερικά καρδιοχτύπια απλώθηκε ανάμεσά τους.  Την έσπασε ο Μίλτος προτείνοντας το περίστροφο στον Τζόνι.

- Πάρε, εγώ δε φοβάμαι γιατί δεν έχω να κρύψω τίποτα...

Ο Τζόνι σάστισε κοιτάζοντας μια το όπλο και μια τον άντρα που φαινόταν γερασμένος στο μισοσκόταδο.  Έφυγε μηχανικά σαν να κατεύθυνε μια άλλη δύναμη τα βήματά του, που χάθηκαν αργά σα θαμπές αναμνήσεις.

Ο Μιλτος άναψε καινούργιο τσιγάρο από την κάφτρα του παλιού.  Ήξερε ότι τον είχε στείλει στο στόμα του λύκου.  "Ό,τι και να γίνει, εγώ θα έχω έναν εχθρό λιγότερο", σκέφτηκε και ξέσπασε σε ένα ακατάσχετο γέλιο.

Η σφαίρα γλύστρισε κατευθείαν στην καρδιά.  Ξαφνιασμένος τινάχτηκε σα για να την αντιμετωπίσει.  Το σώμα σφάδασε προσπαθώντας να απορροφήσει αυτό που είχε συμβεί και το τσιγάρο πετάχτηκε από το χέρι, έκανε μια καμπύλη ανάμεσα στα αιωρούμενα σωματίδια της σκόνης και έπεσε μπροστά στα πόδια του Τζόνι, που το έσβησε με τη μύτη του παπουτσιού.

- Δεν ήταν η πρώτη μου δουλειά και δεν είσαι το πρώτο κάθαρμα που καθαρίζω, "φίλε"!, σιγοψιθύρισε στο σώμα με τα γουρλωμένα μάτια που κείτονταν απλωμένο στην ξεχαρβαλωμένη καρέκλα.

No comments: