Sunday, December 5, 2021


From this day on I will share in this blog some of my stories.  Scifi and fantasy are my favorite subjects and they are usually what I use to express myself although not always.  

Since I am from Greece and I have Greek people who are interested in reading them but their english may not be good enough and I don't have much appreciation for automatic translation, I will present them in both languages.  The Greek story will be presented after the english one.

If you like my stories and you want to share elsewhere, you can do so but you will have to mention my name as the writer and the url of this site.  Thank you and I hope you will have fun!


Dear Elaine,

I am writing to you from Iteron. I've decided to finish here the last phase of my training following a suggestion from my Guide. You understand, of course, what a great honor this is for me. It is the ideal planet to get rid of the latest elements of empathy. My Guide says that I will never become a worthy executor if I do not eliminate all the signs of light within me. I look forward to participating in the massacre of the people of Iteron. Maybe then I can get my degree. My Guide told me that for the final test I would have to kill my most beloved person with tortures of my choice. I am between you and my mother. I hope by then I would have decided which of you two I love the most.


p.s. Thank you for your understanding in case I choose you. I know how much you would like to help.

Elaine's hand passed over the 3D image, erasing it from her sight.

"The fool," she thought, "thinks he will come out of training alive. He does not know that Iteron is where we send all the useless executor wonna-bes to die in an endless war."

Kindness and hypocrisy are a thing of the past. Mocking him may have been quite enjoyable but it was time for this story to end. She imagined Nellien's lost look when he will understand the truth and enjoyed his pain of the moment he will learn that everything was premeditated from the beginning.

Three of her hands were sliding on the navigation panel. She had just come out of the wormhole in Iteron's solar system. She watched the planet grow as she approached. A small insignificant planet on the fringes of the Empire, used for the ruthless training of executioners. She rubbed her fourth hand, which was still injured in her violent confrontation with other candidates for Nellien's murder, and shook her head, dismissing his image in disgust.

It was just the day before she had finally gotten permission from her Guide to execute him. Her sternum swelled with longing and eagerness. She licked her mouth with her forked tongue and smiled, feeling almost the taste of blood on her lips. Suddenly the smile froze as she felt her body fall on the metal floor of the spacecraft. In the gray mist that surrounded her she heard the sound of falling and felt a presence. Then everything got lost in darkness.

The fog hadn't dissipated from her eyes when she felt the metal in her hands and feet. Then the smell of rot and decay hit her. Her weight pushed her down as her limbs were chained to a stone wall. Nellien held the Sword of Pain in front of her with all four hands with pride. Next to him was the table with the tools of torture. The blood on them showed that they had been used recently.

He approached her and leaned on her. "You're late," he told her. "I've expected more than our Guide told me. But it doesn't matter. I still love you more than anyone else in the world."


Από σήμερα και μετά θα μοιράζομαι σε αυτό το blog μερικές από τις ιστορίες μου. Η επιστημονική φαντασία και η φαντασία είναι τα αγαπημένα μου θέματα και είναι συνήθως αυτά που χρησιμοποιώ για να εκφραστώ, αν και όχι πάντα.

Επειδή είμαι από την Ελλάδα και έχω Έλληνες που ενδιαφέρονται να διαβάσουν τα κείμενά μου αλλά τα αγγλικά τους μπορεί να μην είναι αρκετά καλά και δεν εκτιμώ πολύ την αυτόματη μετάφραση, θα τα παρουσιάζω και στις δύο γλώσσες. Η ελληνική ιστορία θα παρουσιάζεται μετά την αγγλική.

Εάν σας αρέσουν οι ιστορίες μου και θέλετε να τις μοιραστείτε κάπου αλλού, μπορείτε να το κάνετε ελεύθερα, αλλά θα πρέπει να αναφέρετε το όνομά μου ως συγγραφέα και τη διεύθυνση url αυτού του ιστότοπου. Σας ευχαριστώ και ελπίζω να διασκεδάσετε!


Αγαπητή μου Ιλέιν,

Σου γράφω από τον Ύτερον.  Αποφάσισα να τελειώσω εδώ την τελευταία φάση της εκπαίδευσής μου μετά από πρόταση του Οδηγού μου.  Καταλαβαίνεις, βέβαια, πόσο μεγάλη τιμή είναι αυτό για μένα.  Είναι ο ιδανικός πλανήτης για να ξεφορτωθώ και τα τελευταία στοιχεία εμπάθειας.  Ο Οδηγός μου λέει ότι δε θα γίνω ποτέ άξιος εκτελεστής αν δεν εκμηδενίσω όλα τα σημάδια του φωτός μέσα μου.  Ανυπομονώ να συμμετέχω στη μαζική σφαγή των κατοίκων του Ύτερον.  Ίσως μετά καταφέρω να πάρω το πτυχίο μου.  Ο Οδηγός μου είπε ότι για την τελική δοκιμασία θα πρέπει να σκοτώσω με μαρτύρια της επιλογής μου το πιο αγαπημένο μου πρόσωπο.  Είμαι ανάμεσα σε σένα και στη μητέρα μου.  Ελπίζω μέχρι τότε να έχω αποφασίσει ποια από τις δυο σας αγαπώ περισσότερο.


υ.γ.  Ευχαριστώ για την κατανόηση στην περίπτωση που επιλέξω εσένα.  Ξέρω πόσο θα ήθελες να βοηθήσεις.

Το χέρι της Ιλέιν πέρασε πάνω από την τρισδιάστατη απεικόνιση σβήνοντάς την από μπροστά της.

"Ο ανόητος", σκέφτηκε, "νομίζει ότι θα βγει ζωντανός από την εκπαίδευση.  Δεν ξέρει ότι εκεί στέλνουμε όλους τους άχρηστους για να πεθάνουν σ' έναν πόλεμο χωρίς τέλος".  

Η ευγένεια και η υποκρισία ανήκαν στο παρελθόν.  Μπορεί το να τον κοροϊδεύει να ήταν αρκετά απολαυστικό αλλά είχε έρθει η ώρα να τελειώνει αυτή η ιστορία.  Φανταζόταν το χαμένο ύφος του Νέλιεν όταν θα καταλάβαινε την αλήθεια και απολάμβανε από τώρα τον πόνο του όταν θα μάθαινε ότι όλα ήταν προμελετημένα από την αρχή.

Τρία από τα χέρια της γλυστρούσαν πάνω στον πίνακα πλοήγησης.  Είχε μόλις βγει από την σκουληκότρυπα στο ηλιακό σύστημα του Ύτερον.  Τον έβλεπε να μεγαλώνει καθώς πλησίαζε.  Ένας μικρός ασήμαντος πλανήτης στις παρυφές της Αυτοκρατορίας, που χρησίμευε για την χωρίς έλεος εκπαίδευση των εκτελεστών.  Έτριψε το τέταρτο χέρι της, που ήταν ακόμα τραυματισμένο από τη βίαιη αντιπαράθεσή της με άλλους υποψήφιους για το φόνο του Νέλιεν και κούνησε το κεφάλι της αποδιώχνοντας την εικόνα του με αηδία.

Μόλις την προηγούμενη μέρα είχε πάρει επιτέλους την άδεια από τον Οδηγό της για την εκτέλεσή του.  Το στέρνο της φούσκωσε από λαχτάρα και αδημονία.  Έγλυψε το στόμα της με τη διχαλωτή της γλώσσα και χαμογέλασε νιώθοντας σχεδόν τη γεύση του αίματος στα χείλη.  Ξαφνικά το χαμόγελο πάγωσε καθώς ένιωσε το σώμα της να πέφτει στο μεταλλικό πάτωμα του σκάφους.  Μέσα στην γκρίζα ομίχλη που την περιέβαλε άκουσε τον ήχο της πτώσης και ένιωσε μια παρουσία.  Ύστερα όλα χάθηκαν στο σκοτάδι.

Πριν διαλυθεί η ομίχλη απ' τα μάτια της ένιωσε το μέταλλο στα χέρια και στα πόδια της.  Μετά την χτύπησε η μυρωδιά της σαπίλας και της αποσύνθεσης.  Το βάρος της την πίεζε προς τα κάτω καθώς τα άκρα της ήταν αλυσοδεμένα σ' έναν πέτρινο τοίχο.  Ο Νέλιεν μπροστά της κρατούσε και με τα τέσσερα χέρια του το σπαθί της Οδύνης με περηφάνεια.  Δίπλα του υπήρχε το τραπεζάκι με τα εργαλεία βασανισμού.  Το αίμα επάνω τους έδειχνε πως είχαν χρησιμοποιηθεί πρόσφατα.

Την πλησίασε και έγειρε επάνω της.  "Άργησες", της είπε.  "Περίμενα περισσότερο από όσο μου είπε ο Οδηγός μας.  Αλλά δεν έχει σημασία.  Εγώ εξακολουθώ να σ' αγαπώ περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη στον κόσμο".

No comments: